อัฏฏูซียฺได้รายงานในหนังสือ “อัตตะหฺซีบ” (*2*) จากมุยัซซัรกล่าวว่า “ฉันได้ถามอบูอับดุลลอฮฺถึงสิทธิของสตรีในมรดก?” เขาตอบว่า “สำหรับพวกนางนั้นจะได้รับมรดกที่เป็นอิฐและดินทรายและไม้และชานอ้อย(ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ใช้ก่อสร้าง) แต่ที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์นั้นพวกนางจะไม่มีสิทธิใดๆ” และอีกรายงานจาก มุฮัมมัด บินมุสลิม รายงานจากอบูญะอฺฟัรได้กล่าวว่า “บรรดาสตรีจะไม่ได้รับมรดกในที่ดินหรือจากอสังหาริมทรัพย์แต่อย่างใด” และจากอับดุลมาลิกบิน   อะอฺยุนได้รายงานจากคนหนึ่งในสองท่าน(คืออัลฮะซันและอัลฮุเซน)ได้กล่าวว่า “บรรดาสตรีนั้นจะไม่สิทธิใดๆในห้องต่างๆ(หมายถึงบ้านที่อยู่อาศัย)หรืออสังหาริมทรัพย์แต่อย่างใด”  และในรายงานเหล่านี้ไม่มีสิ่งที่ระบุเจาะจงหรือยกเว้นสตรีคนใดคนหนึ่งแต่หมายถึงบรรดาสตรีทั้งหมดรวมทั้งท่านหญิงฟาฏิมะฮฺด้วย

 

จากรายงานของชีอะฮฺข้างต้นเข้าใจได้ว่าท่านหญิงฟาฏิมะฮฺไม่มีสิทธิใดๆที่จะเรียกร้องในมรดกของบิดาคือท่านนบี นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าทุกสิ่งที่เป็นกรรมสิทธิ์ของท่านนบีจะตกเป็นมรดกของอิหม่าม จาก มุฮัมมัด บินยะหฺยา รายงานจาก อะหฺมัด บินมุฮัมมัด รายงานจาก อัมรฺบินชุมรฺ รายงานจากญาเบ็ร รายงานจากอบีญะอฺฟัรได้รายงานว่า ท่านนบีได้กล่าวว่า “อัลลอฮฺได้สร้าง(ท่านนบี)อาดัมและพระองค์ได้ตัดแบ่งโลกดุนยามอบให้อาดัมส่วนหนึ่ง และทุกสิ่งที่เป็นกรรมสิทธิ์ของอาดัมจะเป็นกรรมสิทธิ์ของนบีมุฮัมมัด และทุกสิ่งที่เป็นกรรมสิทธิ์ของนบีมุฮัมมัดจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของอิหม่ามต่างๆ(ของชีอะฮฺ)จากวงศ์วานมุฮัมมัด”  (*3*) และในทัศนะชองชีอะฮฺอิหม่ามคนแรกหลังจากท่านบีเสียชีวิตคือท่านอลี ฉะนั้นผู้ที่มีสิทธิมากที่สุดในการเรียกร้องผืนดินฟัดกฺคือท่านอลีแต่ไม่ใช่ท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ แต่ความจริงคือท่านอลีไม่เคยเรียกร้องเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำแต่ท่านกลับกล่าวว่า “หากฉันประสงค์แล้วฉันย่อมมีทางแสวงหาน้ำผึ้งอันบริสุทธิ์ และแกนกลางอันอุดมสมบูรณ์ของข้าวสาลี่ และเส้นใยอันสวยงามของผ้าไหม แต่ไม่มีทางสำหรับเลยที่อารมณ์ใฝ่ต่ำของฉันจะชนะฉันและนำฉันไปสู่ความโลภที่จะเลือกสรรค์นานาอาหาร และหวังว่าในฮิญาซ(เมืองมักกะฮฺกับมะดินะฮฺ)จะมีคนที่ไม่มีความโลภในถาด(หมายถึงอาหาร) และไม่คิดที่จะอิ่ม” นั่นคือเป็นคำพูดของท่านอลีที่แสดงถึงความสมถะถ่อมตนและไม่มีความอยากในทรัพย์สินโลกของดุนยา (*4*)

 

(*1*)  ฟุรูอุลกาฟีย์ (7/127)

(*2*)  (9/254)

(*3*)  อุศูลุลกาฟีย์ โดยอัล-กุลัยนีย์ กิตาบ: อัล-หุจญะฮฺ , บรรพ: พื้นแผ่นดินทั้งหมดเป็นกรรมสิทธิ์ของบรรดาอิมาม  (1/476)

(*4*)  นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ (1/211)